Копи Лювак бол дэлхий дээрх хамгийн үнэтэй, тансаг кофены нэг. Гаднаас нь харахад жирийн кофе мэт боловч үнэндээ кофены үрийг мусанг хэмээх амьтан идэж, түүний ходоодонд байгалийн исэлт явагдсаны дараа ялгадас хэлбэрээр гарч ирдэг. Дараа нь тэр “гарц”-ыг цэвэрлэж, хатааж, шарж хэрэглэнэ. Ингэснээр гашуун амт нь багасч, илүү зөөлөн болдог гэх ч, гарал үүслийг нь бодохоор аяга кофе руу дахин харахад ч бэрх санагдана.
Японы пивочид зааны ходоодоор дамжсан кофены үрийг ашиглан шар айраг бүтээжээ. Зааны гэдсэнд уураг задарч, гашуун амт багасдаг тул илүү “зөөлөн” амт гардаг гэж үздэг. Гэхдээ нэг зүйл тодорхой — энэ ундааны амтыг төсөөлөхөөс илүү, түүний гарал нь л ихэнх хүний дуршлыг үгүй хийдэг.
"Rogue Ales" үйлдвэрийн эзэн Жон Майер (John Maier) нэгэн үед шар айргаа бусдаас онцгой болгохын тулд сахалнаасаа авсан бичил биетийг ашигласан гэх яриа байдаг. Өөрөөр хэлбэл, хүний нүүрэн дээрх үснээс гарсан “мөөгөнцөр” шар айраг исгэхэд оролцсон гэсэн үг. Үнэн эсэх нь эргэлзээтэй ч ийм санаа өөрөө хангалттай… дуршил бууруулахуйц.
Хятадад шувууны шүлсээр наалдсан үүрийг аль хэдийн хоолонд хэрэглэдэг болсон. Харин үүгээр зогсохгүй, хийжүүлсэн ундаа хүртэл хийдэг. Энэ төрлийн жинхэнэ ундаа нь маш үнэтэй байдаг бол хямд хувилбарууд нь зөвхөн амтыг нь дуурайлган хийдэг. Өнгө нь ногоовтор, зарим хүний хэлдгээр “морьны шээсийг санагдуулам” нь энэ ундааг бүр ч сонирхолгүй болгодог.
Судлаач Жеймс Гилпин (James Gilpin) чихрийн шижинтэй хүмүүсийн шээснээс сахар ялган авч, түүгээр виски исгэх туршилт хийжээ. Шээсийг цэвэршүүлж, сахар ялган авч, дараа нь исэлтэд ашигладаг. Савлагаан дээр хүртэл донорын нэрийг бичсэн байдаг нь энэ ундааг “онцгой” болгодог аж.
Зүүн өмнөд Азид могой, хилэнцийг архинд хийж, хэдэн сарын турш дардаг. Амьтдын бие дэх бодисууд шингэнд нөлөөлж, өвөрмөц амт гаргадаг гэж үздэг байна. Гэхдээ шилэн саванд мушгиралдсан могой, ёроолд нь хөдөлгөөнгүй хэвтэх хилэнцийг харахад амсахаас өмнө л ихэнх хүн татгалзах нь ойлгомжтой.
Гүрвэлүүдийг амьдаар нь өндөр хатуулагтай архинд хийж, удаан хугацаанд байлгаснаар “эмчилгээний” ундаа гардаг гэж үздэг байна. Нэг биш, бүр гурвыг хийдэг гэхээр амтыг нь төсөөлөхөөс ч илүү, харагдах байдал нь л хангалттай цочирдом.
Үсгүй, нялх хулгануудыг амьдаар нь архинд хийж, бүтэн жил исгэдэг байна. Эцэст нь гарч ирэх ундааг хүмүүс “бензин шиг амттай” гэж тодорхойлдог. Энэ тайлбар ганцаараа л хангалттай — амсах хүсэл шууд алга болно.
Индонезид могойн цус, цөсийг шууд шахаж, шилэнд хийж уудаг. Шинэхэн бүлээн цус, цөсний гашуун амтыг хольсон энэ ундааг эмчилгээний зориулалтаар хэрэглэдэг гэж үздэг ч харахад л ихэнх хүний хувьд “сорилт” болох биз.
Эрдэнэ шишийг зажилж, шүлстэй нь хамт исгэж бэлтгэдэг. Хүний амнаас гарсан шүлс исэлдэлтэд оролцоно гэдэг бодол өөрөө л энэ ундааг турших хүслийг үгүй хийнэ.
Шинэ Зеландын "Green Man Pub"-д морины үрийн шингэнийг ашигласан ундаа хүртэл гарч иржээ. Зарим нь амтыг нь энгийн гэж хэлдэг ч, орцыг нь мэдсэн хойно дахиж балгах зориг гарах эсэх нь эргэлзээтэй.
Текила болон хүний үрийн шингэнийг хослуулсан энэхүү санааг Пол Фоти Фотенхауэр (Paul Fotie Photenhauer) гаргасан. Логик нь энгийн мэт боловч бодит байдал дээр хүмүүст энэ нь зүгээр л хэтэрхий хачин, хүлээн зөвшөөрөхөд бэрх санагддаг.
Хүүхэд төрсний дараах ихэсийг ашиглан коктейль хийх туршилт бий. Улаан өнгөтэй, “Bloody Mary”-тай төстэй энэ ундаа нь зарим хүний хувьд шим тэжээлтэй гэж тооцогддог ч, ихэнх хүнд бол зүгээр л бодохоос эвгүй санагдах зүйл.
Орц нь энгийн: үхсэн цахлай, ус, нар.
Шувууг саванд хийж, ус нэмээд нарны гэрэлд байлгахад байгалийн исэлт явагдана. Үр дүнд нь гарч ирэх шингэнийг “дарс” гэж нэрлэдэг ч… түүнийг уух тухай бодох нь хүртэл амаргүй.
Шарсан үхрийн төмсгийг жижиглэн, шар айрагт нэмж исгэдэг. Хэдийгээр анх тоглоом маягаар гарсан ч хүмүүсийн сонирхлыг татаж, бодитоор хэрэглэгдэх болсон. Гэхдээ нэрийг нь сонсоод л ихэнх хүн амсаж үзэхээс татгалзах байх.