Дайны үед нүүр ам, бие эрхтэн нь хүнд гэмтсэн цэргүүдийн төрхийг сэргээх шаардлагаас үүдэн гоо сайхны бус, "нөхөн сэргээх" мэс засал эрчимтэй хөгжсөн.
Олон мянган цэрэг гар, хөлөө алдсан нь бат бөх, хөнгөн бөгөөд ажиллагаатай хиймэл эрхтэн бүтээх хэрэгцээг бий болгосон. Энэ нь орчин үеийн био-инженерчлэлийн суурь болсон юм.
1917 онд Дэлхийн I дайны үед цус сэлбэлтийг талбарт өргөн хэрэглэж эхэлсэн нь анагаах ухаанд эргэлт хийсэн юм. Цусны бүлгийг ялгах, цусыг нөөцлөн хадгалах технологи хөгжсөнөөр сая сая хүний амь аврагдах үүд хаалга нээгджээ.
Хаки өнгө, олон халаастай өмд, савхин хүрэм зэрэг нь анх практик шаардлагаар (нуугдах, дулаан байх, бат бөх байх) бүтээгдсэн ч өнөөдөр загварын ертөнцийн мөнхийн тренд болсон юм.
Цайны дээжийг торгон уутанд хийж илгээдэг байсан нь санамсаргүйгээр халуун усанд шууд хийж уух санааг төрүүлжээ. Дайны талбарт цэргүүдэд цай түгээхэд энэ нь хамгийн тохиромжтой арга байв.
Дайнаас өмнө эрчүүд голдуу халаасны цаг хэрэглэдэг байв. Харин тулааны талбарт секунд бүр чухал тул цаг руугаа хурдан харах хэрэгцээнээс үүдэж, бугуйндаа зүүх хэлбэр түгээмэл болжээ.
1913 онд бүтээгдсэн ч иргэний хэрэглээнд төдийлөн нэвтрээгүй байсан "цахилгаан"-ыг цэргийн дүрэмт хувцас, гуталд ашиглаж эхэлснээр дэлхий нийтийн хэрэглээ болсон.
Бууны голыг хэт халалт, зэврэлтээс хамгаалах туршилтын явцад санамсаргүйгээр гаргаж авсан энэ материал өнөөдөр гал тогооноос эхлээд сансрын хөлөг хүртэл ашиглагдаж байна.
Нисгэгчдийн амийг аврах зорилгоор анх хөгжүүлсэн энэ технологи өнөөдөр ачаа тээвэр, спорт, аврах ажиллагааны салшгүй хэсэг болжээ.
Дулаан, ус нэвтрүүлэхгүй, бат бөх чанараараа цэргүүдийн дунд түгээмэл болсон савхин хүрэм дараа нь дэлхийн загварын салшгүй хэсэг болсон.
Дайны үед хоол тэжээлийн дутагдлаас үүдэлтэй ясны зөөлрөлт (рахит)-тэй хүүхдүүдийг хэт ягаан туяа (UV)-гаар эмчилж эхэлсэн нь Д амин дэмийн ач холбогдлыг таниулсан байна.
Эмч нар анх цагаан хувцас өмсдөг байсан ч дайны үед хурц гэрэлд нүд ядраахгүй байх, ариун цэврийг сахих үүднээс цэнхэр болон ногоон өнгийн халаадыг стандарт болгон нэвтрүүлжээ.
1914 онд шарх боох зориулалттай целлюлозон хөвөн (Cellucotton) бүтээгдсэн юм. Сувилагч нар үүнийг өөрсдийн ариун цэвэрт ашиглаж эхэлснээр орчин үеийн эмэгтэйчүүдийн хэрэглэлийн эхлэл тавигджээ.
1916 онд Герман улс дайны зардлыг хэмнэх, эрчим хүчний хэрэглээг бууруулах зорилгоор цагийг урагшлуулах шийдвэр гаргасан нь өнөөдөр олон улсад хэрэглэгддэг систем болсон.
Дайны үед бэлгийн замын өвчин ихэссэнээс болж хамгаалалтын хэрэгслийг өргөн хэрэглэж эхэлсэн нь өнөөдрийн хэрэглээг бий болгосон.