1991 онд Кенийн хоёр загасчин Далмас Тембо, Жорж Кибебе нар Мгинго аралд суурьшихаар шийджээ. Тэд нутгийнхны итгэдэг Калеле хэмээх муу ёрын сүнсийг хөөх зан үйл хийлгэж, үүний төлөө 300 кг загас төлсөн гэдэг. Үүний дараа Кени, Уганда, Танзаниас ирсэн бусад загасчид тэдэнтэй нэгдэн суурьшиж, өөрсдийн гэсэн жижиг нийгэмлэгийг байгуулсан байна.
Арлын оршин суугчид Виктория нуурын Нилийн аварга алгана загасыг барьж амьжиргаагаа залгуулдаг. Нэг өрх долоо хоногт ойролцоогоор 200–250 ам.долларын орлого олдог бөгөөд энэ нь хөрш орнуудын олон хүний хэдэн сарын цалинтай тэнцэх хэмжээ юм. Иймээс өндөр татвар төлдөг ч тэдний амьдрал ойр орчмын олон тосгоноос илүү боломжийн байдаг.
Кени болон Уганда хоёр улс Мгинго арлын эзэмшлийн асуудлаар олон жилийн турш маргалдсан бөгөөд энэ шалтгаанаар хэд хэдэн удаа зэвсэгт мөргөлдөөн хүртэл гарч байжээ. Эцэст нь арлын иргэд хоёр улсад зэрэг татвар төлөхөөр тохиролцсон байна. Харин дотооддоо үүсгэн байгуулагч хоёр болон сонгогдсон таван сенатороос бүрдсэн удирдлагатай бөгөөд бүх асуудлыг олонхийн саналаар шийдвэрлэдэг.
Хэдхэн зуун алхмын хэмжээтэй арал дээр таван баар, үсчин, эмийн сан, зочид буудал, худалдааны жижиг газрууд ажилладаг. Эрчүүдийн ихэнх нь өдөр бүр загасчилж, эмэгтэйчүүд үйлчилгээний салбарт хөдөлмөр эрхэлдэг байна. Мөн арлын дүрмээр гадаадын хүн нэг хоногоос илүү хугацаагаар байхыг хориглодог бөгөөд энэ нь жижиг нийгэмлэгийн дэг журмыг хадгалах зорилготой юм.
Мгингогоос ердөө 200 метрийн зайд Усинго арал оршдог ч хэн ч тэнд суурьшдаггүй. Учир нь нутгийнхан уг арлыг Тука хэмээх муу ёрын сүнсний эзэмшил гэж үздэг бөгөөд өмнө нь Мгингоос хөөгдсөн Калеле сүнс ч тэнд очсон гэж итгэдэг байна. Ийм мухар сүсгийн улмаас газар маш хомс байсан ч Мгинго арлын оршин суугчид хөрш арал руу нүүхээс татгалзсаар иржээ.