Канадын Арктикийн бүсэд амьдардаг инуитуудын уламжлалт согтууруулах ундаа юм. Үүнийг хийхдээ үхсэн цахлайг савтай усанд хийж, хэдэн өдрийн турш нарны халуунд байлган байгалийн аргаар исгэдэг. Ингэснээр шингэн нь архи шиг үйлчилгээтэй болдог. Амсаж үзсэн хүмүүс амтыг нь машины хөдөлгүүрийн тос, бензинтэй зүйрлэсэн байдаг. Хэдийгээр амт, үнэр нь маш таагүй ч согтоох үйлчилгээ нь хүчтэй бөгөөд нутгийн иргэд баяр ёслолын үеэр хэрэглэсээр иржээ.
Жэжян мужид хэдэн зуун жилийн турш хийж ирсэн уламжлалт хоол. Энэ хоолыг тахианы өндгийг өсвөр насанд хүрээгүй хөвгүүдийн шээсэнд олон цагийн турш чанаж бэлтгэдэг. Чанах явцад өндөгний хальсыг бага зэрэг цууртал нь хагалж, шингэнийг дотор нь шингээдэг бөгөөд шингэн уурших бүрт дахин нэмж хийдэг. Орон нутгийнхан үүнийг биеийг сэргээж, халууныг бууруулж, цусны эргэлтийг сайжруулдаг гэж үздэг ч шинжлэх ухаанаар батлагдсан нотолгоо байдаггүй.
Исландын хамгийн алдартай үндэсний хоолнуудын нэг. Гренландын аварга акулын шинэ мах нь хүний биед хортой хэмжээний аммиак, шээсний хүчил агуулдаг тул шууд идэх боломжгүй. Иймээс махыг хэдэн долоо хоног хайрганд булж исгээд, дараа нь хэдэн сарын турш агаарт хатааж боловсруулдаг. Боловсорсны дараа гаднах хатуу хэсгийг авч, доторх махыг жижиг дөрвөлжин болгон хэрчиж иддэг. Хүчтэй аммиакийн үнэр нь энэ хоолны хамгийн онцлог шинж юм.
Скандинавын орнуудад Христийн Мэндэлсний Баярын үеэр өргөн хэрэглэдэг уламжлалт загасан хоол. Хатаасан сагамхай загасыг эхлээд усанд, дараа нь каустик содны шүлтлэг уусмалд хэд хоног байлгаж, дахин цэвэр усанд дэвтээн боловсруулдаг. Ингэснээр загас нь вазелин шиг маш зөөлөн бүтэцтэй болж, өвөрмөц үнэртэй болдог. Ихэвчлэн төмс, вандуйны нухаш, гахайн махтай хамт иддэг.
Филиппин, Вьетнам болон Зүүн Өмнөд Азийн бусад оронд хамгийн алдартай гудамжны хүнсний нэг. Энэ нь дотор нь хэдийн хөгжсөн дэгдээхийтэй өндгийг чанаж бэлтгэсэн хоол юм. Өндгийг хагалаад эхлээд шөлийг нь ууж, дараа нь давс, хар перец эсвэл цуугаар амтлан иддэг. Орон нутгийнхан уураг ихтэй, тэжээллэг хүнс гэж үздэг бөгөөд амтыг нь чанасан элэгтэй төстэй гэж тайлбарладаг.
Нэрнээсээ үл хамааран 100 жил биш, харин 3–4 сарын турш тусгай аргаар боловсруулдаг. Өндгийг шохой, үнс, давс, цайны навч зэрэг найрлагатай зуурмагаар бүрж, шавар болон будааны хальсанд боон хадгалдаг. Энэ хугацаанд өндөг хүчтэй шүлтлэг орчинд боловсорч, цагаан нь хүрэн өнгийн тунгалаг царцмаг, шар нь ногоон саарал өнгөтэй өтгөн бүтэцтэй болдог. Ихэвчлэн будааны агшаамал, дүпү эсвэл даршилсан ногоотой хамт хэрэглэдэг.
Жекфрут бол Бангладешийн үндэсний жимс бөгөөд дэлхийн хамгийн том модонд ургадаг хүнсний жимсний нэг юм. Гаднах хальс болон үр нь ялзарсан сонгинотой төстэй хүчтэй үнэртэй байдаг ч доторх шар мах нь банана, ханборгоцой, мангоны холимог мэт амттай. Тиймээс үнэрээс нь болж анх удаа идэх гэж буй хүмүүс ихэвчлэн гайхдаг.
Исгэсэн загасаар хийдэг Шведийн уламжлалт хоол бөгөөд дэлхийн хамгийн өмхий үнэртэй хоолны нэг гэж тооцогддог. Загасыг хэсэгчлэн давсалж исгээд дараа нь лаазанд үргэлжлүүлэн боловсруулдаг тул лааз нь дотроосоо хий үүсгэн товойдог. Үнэр нь маш хүчтэй учраас онгоцонд авч явахыг хориглодог тохиолдол ч бий. Шведүүд үүнийг нимгэн талх, чанасан төмс, сонгинотой хамт иддэг.
Дэлхийн хамгийн үнэтэй кофены нэг бөгөөд боловсруулах арга нь хамгийн өвөрмөц. Мусанг хэмээх жижиг хөхтөн амьтан боловсорсон кофены жимсийг идэж, үрийг нь шингээдэггүй тул ялгадастай нь хамт гаргаж ирдэг. Эдгээр үрийг угааж, хатааж, хуурсны дараа кофе болгон хэрэглэдэг. Амьтны хоол боловсруулах явцад явагдсан исэлтийн улмаас энэхүү кофе ердийн кофеноос илүү зөөлөн, өвөрмөц амттай болдог гэж мэргэжилтнүүд үздэг.
Гренландын инуитуудын өвлийн улиралд зориулан бэлтгэдэг уламжлалт хоол. Ойролцоогоор 300–500 жижиг далайн шувууг бүтнээр нь далайн хавны арьсанд хийж, агаарыг нь шахан гаргаад өөхөөр битүүмжилж, том чулуугаар дарж газарт 3–18 сарын турш исгэдэг. Дараа нь шувуудыг түүхийгээр нь иддэг бөгөөд хурц үнэртэй, маш хүчтэй амттай байдаг. Хойд туйлын эрс тэс нөхцөлд удаан хадгалах боломжтой хүнс бэлтгэх аргаас энэ хоол үүссэн гэж үздэг.