1931 онд Парисын Монпарнасс дүүрэгт нээгдсэн "Сфинкс" нь Зүүн эрэг дээрх анхны дээд зэрэглэлийн ийм төрлийн газар байлаа. Эзэн нь Америкт амжилттай бизнес эрхэлж байсан Марта Ле Местр бөгөөд тэрээр газраа эртний Египетийн хэв маягаар бүхэлд нь тохижуулсан юм. Тутанхамоны булш нээгдсэний дараах Европ даяарх "Египетийн моод"-ыг ашигласан нь түүний хамгийн зөв шийдвэр болжээ.
"Сфинкс" нь уламжлалт утгаараа янхны газар биш байсан бөгөөд тансаг баар, хаалттай клубын хэлбэрээр үйл ажиллагаа явуулдаг байв. Энд ажилладаг бүсгүйчүүд үйлчлүүлэгчдийг үнэтэй ундаа захиалуулах, үдэшлэгт хамт оролцох зэрэг үйлчилгээ үзүүлдэг байсан бөгөөд нэг оройдоо мянга хүртэл шил шампанск задрах нь ердийн үзэгдэл байжээ. Зарим үйлчлүүлэгчид эхнэр, хүүхдээ хүртэл дагуулан ирдэг байсан нь бусад ижил төрлийн газраас ялгардаг онцлог байв.
"Сфинкс"-ийг тухайн үеийн Парисын зохиолчид, сэтгүүлчид, уран бүтээлчид өөрсдийн байнгын уулзалтын газар болгожээ. Жан-Поль Сартр, Симона де Бовуар, Жорж Сименон, Жак Превер зэрэг алдартнууд энд тогтмол ирдэг байсан бөгөөд зарим сэтгүүлчдэд редакциас нь шинэ даалгаврыг хүртэл энэ газарт утсаар дамжуулан өгдөг байв. Танхимын хананд зураач Мойше Кислингийн бүтээлүүд өлгөөтэй байсан нь "Сфинкс"-ийг соёл, урлагийн онцгой орчин болгож байжээ.
1924 онд "Шабане"-ийн хуучин ажилтан хатагтай Дориан өөрийн шинэ газрыг байгуулжээ. Тухайн үед Парисын эрх баригчид янхны газарт сүржин нэр өгөхийг хориглосон тул тэрээр байрлаж байсан Провансын гудамжны 122 дугаарын хаягаар нь "122" гэж нэрлэсэн байна.
Энд нийт 22 өөр сэдэвтэй өрөө байсан бөгөөд зочдыг тухайн орчинд бүрэн автуулах технологийг ашиглаж байжээ. Далайн дээрэмчний өрөөнд давстай усны үнэр үнэртэж, салхи үлээж, завь хэлбэрийн ор савладаг байсан бол "Дорнын экспресс" өрөөнд галт тэрэгний дугуйн чимээ сонсогдож, цонхны цаадах байгаль хөдөлж буй мэт харагддаг байжээ. Мөн жинхэнэ өвстэй амбаар, дундад зууны үеийн шоронг санагдуулам өрөө хүртэл байсан нь тухайн үеийн хувьд маш өвөрмөц шийдэлд тооцогдож байв.
"122"-ын хамгийн алдартай хэсэг нь Le Boeuf à la Ficelle нэртэй тансаг ресторан байжээ. Энд Европын шилдэг хоолыг үйлчилдэг байсан бөгөөд зөөгч бүсгүйчүүд зөвхөн хормогч, өндөр өсгийт өмсөн үйлчилдэг байсан нь газрын онцлог байв. Чарли Чаплин, Кэтрин Хепберн, Марлен Дитрих, Эдит Пиаф зэрэг дэлхийн алдартнууд энд тогтмол ирдэг байсан гэдэг.
Парис хотын "Шабане" нь тухайн үеийн хамгийн алдартай, хамгийн тансаг янхны газар байлаа. Энд зөвхөн Францын чинээлэг хүмүүс төдийгүй Европын олон улсын хааны гэр бүлийн гишүүд, төрийн өндөр албан тушаалтнууд, нэр хүндтэй бизнес эрхлэгчид ирдэг байсан гэдэг. Зарим гадаадын төлөөлөгчдийн айлчлалын албан ёсны хөтөлбөрт хүртэл "Сенатын ерөнхийлөгчтэй уулзах" гэсэн нэрийн дор "Шабане"-д зочлохыг нууцлан тэмдэглэдэг байжээ.
Энэхүү газрын барилга болон интерьерийг байгуулахад тухайн үеийн ханшаар 1.7 сая франк зарцуулсан нь асар их хөрөнгөд тооцогдож байв. Дотор засал нь хааны ордноос дутахгүй тансаг бөгөөд хананд алдарт зураач Анри Тулуз-Лотрекийн тусгайлан зурсан 16 бүтээл өлгөөтэй байсан гэдэг. Тэрээр өөрөө ч энд байнга ирдэг байсан бөгөөд рестораны өөрийн гэсэн ширээтэй байжээ.
"Шабане"-ийн өрөө бүр өөр өөр улсын хэв маягаар тохижуулагдсан байв. Зочид хүсвэл Японы эзэн хааны ордон, Энэтхэгийн тансаг өргөө, Эртний Ромын язгууртны өргөө эсвэл "Мянга нэгэн шөнө"-ийн султаны ордонд байгаа мэт мэдрэмж авах боломжтой байжээ. Япон хэв маягийн өрөө нь 1900 оны Дэлхийн үзэсгэлэнгээс интерьер дизайны шагнал хүртсэн бөгөөд Уэльсийн хунтайж, хожмын VII Эдуард хааны хэрэглэж байсан дарвуулт онгоц хэлбэртэй зэс ванныг хожим Сальвадор Дали худалдан авч байсан нь домог болон үлджээ.