Опах нь дугуй, хавтгай биетэй, мөнгөлөг өнгийн том загас бөгөөд зарим нь 2 метр орчим урт, 90–100 кг хүрдэг. Биеийнхээ дулааныг харьцангуй өргөн хүрээнд хадгалдаг нь хүйтэн, гүн усанд идэвхтэй байх боломжийг олгодог.
Ихэнх загас бие, сүүлээ хөдөлгөж сэлдэг бол опах том цээжний сэрвээгээ дээш, доош тасралтгүй хөдөлгөнө. Энэ хөдөлгөөнийг гүйцэтгэдэг хүчирхэг булчингууд байнга ажилласнаар дулаан ялгаруулна. Мөн булчингийн орчмын өөхөн давхарга нь дулааныг хадгалахад тусалдаг.
Загасны заламгайгаар хүйтэн ус нэвтрэх үед цус дулаанаа алдах эрсдэлтэй. Харин опахын заламгайн орчимд артери, венийн судаснууд нягт сүлжилдэж, эсрэг урсгалт дулаан солилцооны систем үүсгэдэг. Дулаан венийн цус хүйтэн артерийн цусанд дулаанаа дамжуулснаар бие рүү буцаж буй цусыг дулаан байлгадаг.
Зарим туна загас болон аварга загас булчин, нүдний орчмоо тодорхой хэмжээнд дулаацуулж чаддаг. Гэхдээ тэдний дулаан хадгалалт хязгаарлагдмал байдаг. Харин опахын дулаан цус зүрх болон бусад эрхтэнд хүрч, биеийн илүү өргөн хэсгийг дулаан байлгахад тусалдаг. Тиймээс хүйтэн, гүн усанд ч идэвхтэй ан хийж чадна.
Опах булчингийн хөдөлгөөнөөр дулаан үүсгэж, өөхөн давхаргаар дулаанаа хадгалан, судасны эсрэг урсгалаар дулааныг дахин ашигладаг. Ингэснээр хүйтэн далайд амьдардаг энэ загас өөрийн гэсэн “дотоод халаалтын системтэй” мэт ажилладаг. Байгаль бидний төсөөлснөөс ч нарийн инженерчлэлийн шийдлийг хэдийн бий болгосны гайхалтай жишээ нь энэ юм.