Хиймэл оюун ухаан бидэнтэй аль болох байгалийн, ойлгомжтой хэлээр харилцахаар бүтээгдсэн. Тэр бидний асуултыг ойлгож, өмнөх ярианы агуулгыг харгалзан үзэж, хариултаа хэрэглэгчийн хэрэгцээнд тохируулдаг. Үүнтэй төстэй үзэгдлийг хүн ба нийгмийн роботуудын харилцаанаас өмнө нь ажиглаж байжээ. Роботууд хүний ярианы хэв маяг, дохио зангаа, сэтгэл хөдлөлийн илэрхийллийг дуурайх тусам хүмүүс ч тэдэнтэй харилцах тодорхой хэв маягт дасдаг. Судлаачдын үзэж байгаагаар энэ үйл явц хоёр талтай байж болно. Роботууд хүнтэй төстэй болж байхад хүмүүс ч роботын хэв маягийг тодорхой хэмжээгээр өөртөө шингээж болох юм.
Харин хүмүүс хиймэл оюун ухааны ашигладаг товч, бүтэцтэй, логик, шууд харилцааны хэв маягийг өөрийн өдөр тутмын харилцаанд хэрэглэх магадлалтай гэсэн санаа юм. Жишээлбэл, хүн найздаа:
“Асуудлыг гурван хэсэгт хувааж авч үзье.” эсвэл “Давуу болон сул талуудыг харьцуулж үзвэл…”
гэх мэтээр хиймэл оюун ухааны хариултыг санагдуулам байдлаар ярьдаг болох нь нэмэгдэж болох юм. Мөн аливаа асуудалд сэтгэл хөдлөлөөр бус, үргэлж дүн шинжилгээ хийж, бүх зүйлийг ангилж, жагсааж шийдэх хандлага нэмэгдэх боломжтой гэж судлаачид үзэж байна.
Судлаачдын анхаарсан өөр нэг зүйл бол хүний өөрийн талаарх ойлголт юм. Хүн өдөр бүр хиймэл оюун ухаантай ярилцаж, түүнээс зөвлөгөө авч, бодлоо боловсруулахад ашиглах тусам өөрийнхөө яриа, сэтгэх арга барилыг ч өөрчлөх боломжтой. Учир нь хиймэл оюун ухаан хэрэглэгчийн хэлсэн зүйлд хариу өгөхдөө ихэвчлэн мэдээллийг эмхэлж, ангилж, логик дараалалд оруулдаг. Үүнийг байнга ашигладаг хүн өөрийн бодлоо ч мөн адил бүтэцтэй илэрхийлэхийг илүүд үзэж эхэлж болох юм.
Энд хамгийн чухал зүйл бий. Энэхүү судалгаа нь онолын шинжтэй бөгөөд хүмүүсийг олон жилийн турш ажигласан туршилт биш юм. Өөрөөр хэлбэл, хиймэл оюун ухаантай удаан харилцсан хүн заавал робот шиг болно гэдгийг нотолсон урт хугацааны туршилтын үр дүн одоогоор байхгүй. Судлаачид өмнө хийгдсэн хүн ба роботын харилцааны талаарх судалгаануудын үр дүнд тулгуурлан ийм таамаг дэвшүүлсэн байна. Тиймээс үүнийг “эрдэмтэд хүн робот болно гэж тогтоожээ” гэж ойлгох нь буруу. Харин “хиймэл оюун ухаантай тогтмол харилцах нь хүний харилцааны хэв маягт нөлөөлж болох уу?” гэсэн сонирхолтой асуултыг дэвшүүлсэн судалгаа гэж ойлгох нь зөв.
Хэрэв энэхүү таамаг цаашдын туршилтаар батлагдвал бидний өдөр тутмын харилцаанд бага боловч сонирхолтой өөрчлөлтүүд гарч болох юм. Хүмүүс:
- илүү товч, шууд ярьдаг болох;
- аливаа асуудлыг жагсаалт болон ангиллаар харах;
- шийдвэр гаргахдаа сэтгэл хөдлөлөөс илүү мэдээлэлд тулгуурлах;
- бусдын яриаг илүү хурдан дүгнэх;
- бичгийн харилцаанд хиймэл оюун ухааны хэв маягтай төстэй хэллэг их ашиглах зэрэг өөрчлөлт үзүүлж болох юм. Гэхдээ энэ нь заавал муу зүйл гэсэн үг биш. Логик сэтгэлгээ, мэдээллийг эмхэлж боловсруулах чадвар нэмэгдэх нь давуу тал байж болно.
Хүний харилцаа зөвхөн логик болон мэдээллээс бүрддэггүй. Өрөвдөх, эргэлзэх, инээх, алдаа гаргах, санаандгүй зүйл хэлэх, бусдын сэтгэл хөдлөлийг мэдрэх зэрэг нь хүний харилцааны чухал хэсэг. Хэрэв бид аливаа асуудлыг үргэлж “зөв хариулттай” мэтээр авч үзэж эхэлбэл хүний харилцааны зарим нарийн, сэтгэл хөдлөлийн талуудыг орхигдуулах эрсдэлтэй.
Магадгүй тодорхой хэмжээнд тийм байж болох юм. Хүн өдөр бүр харилцдаг орчин, хэрэглэдэг технологи, сонсдог хэл яриа, бусдын зан төлөвөөсөө суралцдаг. Тиймээс бидний өдөр тутмын амьдралд хиймэл оюун ухаан улам гүн нэвтрэх тусам түүний бидэнд үзүүлэх нөлөөг судлах шаардлага улам нэмэгдэнэ. Одоогоор “хиймэл оюун ухаан хүн төрөлхтнийг робот болгож байна” гэж хэлэхэд эрт.