Хөх тариаг хүмүүс анхнаасаа зориуд тариалж байгаагүй. Энэ ургамал улаан буудай, арвайтай хамт ургадаг зэрлэг ургамал буюу хогийн ургамал байсан гэж үздэг. Хүмүүс улаан буудайг хойд зүг болон өндөрлөг газруудад авчрах үед түүний үртэй хамт хөх тариа ч тархжээ. Харин хүйтэн цаг агаар, тохиромжгүй хөрсөнд улаан буудай муу ургаж эхлэхэд хөх тариа тэсэж үлддэг байв. Ингээд тариаланчид аажмаар хөх тарианы давуу талыг анзаарч, зориуд тариалж эхэлжээ. Өөрөөр хэлбэл, нэгэн цагт зэрлэг ургамал байсан хөх тариа аажмаар чухал хүнсний ургамал болсон байна.
Оросын төв болон хойд хэсгийн хөрс үржил шимээрээ өмнөд нутгийн хар шороотой адилгүй. Олон газар хөрс нь хүчиллэг, элсэрхэг, шим тэжээл багатай байдаг. Ийм нөхцөлд хөх тариа улаан буудайгаас илүү сайн ургадаг. Мөн хөх тариа өвлийн хүйтнийг сайн тэсвэрлэдэг. Намар соёолж, цасан дор өвлийг өнгөрөөгөөд хавар эрт ургаж эхэлдэг. Түүний үндэсний систем ч хүчтэй тул хөрснөөс ус, шим тэжээлийг сайн авч чадна. Тиймээс тариачдын хувьд амт, өнгө гэхээсээ илүү ямар ч нөхцөлд ургац өгөх нь хамгийн чухал байжээ. XIX зууны үед Европын Оросын 50 мужийн 40-д нь хөх тариа гол тариалангийн ургамал болсон байв.
Европын зарим оронд цагаан талхыг чинээлэг хүмүүсийн хоол гэж үздэг байсан. Учир нь нарийн цэвэршүүлсэн улаан буудайн гурил үнэтэй байжээ. Харин Оросын хувьд нөхцөл арай өөр байв. Улаан буудайн талх, калач зэрэг бүтээгдэхүүн илүү үнэтэй бөгөөд баярын үеийн хүнс байсан ч хөх тарианы талхыг зөвхөн ядуу хүмүүс иддэг байсан гэсэн үг биш. Бүр XVII зуунд Английн эмч Самуэл Коллинз оросууд хөх тариаг улаан буудайгаас илүү тэжээллэг гэж үздэг тухай тэмдэглэж байжээ. Тиймээс Оросын хувьд хар талх нь ядуурлын бэлгэдэл биш, харин тухайн орны уур амьсгал, хөрсөнд хамгийн тохирсон өдөр тутмын хүнс байсан юм.
Хөх тарианы талхны өөр нэг онцлог нь бага зэрэг исгэлэн амттай байдаг. Улаан буудайн гурилд талхыг хөвсгөр болгодог цавуулаг их байдаг. Харин хөх тарианд энэ бүтэц хангалттай хэмжээгээр үүсдэггүй. Тиймээс хөх тарианы талх хийхдээ исгэлэн хөрөнгө ашиглах нь чухал. Хөрөнгөнд агуулагдах сүүн хүчлийн бактери зуурмагийг хүчиллэг болгож, талхны бүтэц зөв бүрэлдэхэд тусалдаг. Энэ хүчиллэг байдал нь талхыг удаан хадгалахад ч тодорхой хэмжээгээр тустай байжээ. Тиймээс хөх тарианы талхны исгэлэн амт нь зүгээр нэг амт оруулахын тулд бий болсон зүйл биш, талх хийх технологийн зайлшгүй хэсэг байсан байна.
XX зуунд нөхцөл өөрчлөгдөв. Шинэ, хүйтэнд тэсвэртэй улаан буудайн сортууд бий болж, газар тариалангийн технологи сайжирч, хүчиллэг хөрсийг боловсруулах боломж нэмэгдсэнээр улаан буудай өмнө нь муу ургадаг байсан бүс нутгуудад ч тариалах боломжтой болжээ. Хот суурин газрын амьдрал ч өөрчлөгдөв. Хүмүүс талхаа гэртээ хийхээс илүү дэлгүүрээс худалдаж авах болсон бөгөөд өмнө нь баярын хүнс гэж тооцогддог байсан цагаан батон өдөр тутмын энгийн хүнс болжээ. Үүний зэрэгцээ хөх тарианы тариалалт эрс багассан байна. 2025 оны ургацын мэдээллээр ОХУ-д ойролцоогоор 91.1 сая тонн улаан буудай, харин ердөө 1 сая тонн хөх тариа хураасан байна.
Оросууд олон зуун жилийн турш хар талх идэж ирсэн нь улаан буудайн талх авч чадаагүйдээ биш. Хөх тариа тухайн орны уур амьсгал, хөрс, газар тариалангийн нөхцөлд илүү тохиромжтой байсан учраас тэр. Хүйтэн өвөл, хүчиллэг хөрс, богино зунтай бүс нутагт хөх тариа найдвартай ургац өгч байв. Тиймээс хар талх нь «цагаан талхны орлуулалт» биш, харин Оросын байгаль, газар тариалантайгаа зохицсон өөрийн гэсэн уламжлалт хүнс болжээ. Өнөөдөр ч хөх тарианы талхны өвөрмөц исгэлэн амт нь Орос болон Хойд Европын хоолны соёлын нэг хэсэг хэвээр байна.